Pierwsza komunia św. 2020

Dzisiaj jest

czwartek,
21 stycznia 2021

(21. dzień roku)

 

Rodzina receptą na kryzys! - czytaj

Polecamy strony

 


 

 

Święta

Czwartek, II Tydzień zwykły
Rok B, I
Wspomnienie św. Agnieszki, dziewicy i męcz.

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
3737

 

Wykorzystujemy pliki cookies - czytaj więcej

PLAN KOLĘDY 2021

Zapraszamy PARAFIAN na mszę świętą do kościoła na godz.18.30 ( w sobotę na godz.17) w intencji mieszkańców wyznaczonych ulic

ze specjalnym błogosławieństwem domów i rodzin oraz z możliwością złożenia dobrowolnej ofiary kolędowej na wsparcie działalności naszej parafii.

 

DATA

ULICE

     

PONIEDZIAŁEK 25.01.2021

Partyzantów, Płatowcowa, Bruska, Spadochroniarzy

2.      

WTOREK 26.01.2021

Namiotowa, Stare Złotno, Jagodnica z łącznikiem (3i5 z literkami, Złotno86 z literkami),

3.      

ŚRODA 27.01.2021

Czołgistów,  Fizylierów, Tobruk, Rowerowa, Pionierska

4.      

CZWARTEK 28.02.2021

Złotno

5.      

PIĄTEK 29.01.2021

Wojskowa, Jeździecka, Radarowa, Obronna, Cedry, Cieplarniana, Szwadronowa, Żołnierska,  Bastionowa, Marszowa, Musztrowa, Piechura

6.      

SOBOTA 30.01.2021

Łucznicza, Waleczna, Szlachetna, Odważna, Czwartaków, Grenadierów, Bierezina, Rąbieńska

7.      

PONIEDZIAŁEK 01.02.2021

Obozowa, Zaporowa, Szaserów os. 7 Klonów, Podchorążych 77 Leśny Jasieniec i bloczki CDEFGH (Przydębie),

8.      

ŚRODA 03.02.2021

Podchorążych (od kościoła do końca), os. Podchorążych 35, Artylerzystów, Parafialna, Mundurowa, Poniatowskiego,

9.      

CZWARTEK

04.02.2021

Deca, Zwiadowcza, Napoleońska, Zasieczna, Szeregowa, Mocarna, Drużynowa

10.   

PIĄTEK 05.02.2021

Generalska, Marszałkowska (os. Mirabelkowe), Fijałkowskiego, Grotta, Łukawskiego, Molla, Dywizjonu 303

11.   

SOBOTA 06.02.2021

Legnicka, Liniowa, Zbrojna, Szańcowa, Komandosów, Husarska

12.   

PONIEDZIAŁEK 08.02.2021

Bohaterów Monte Cassino, oraz blok 60, Rąbieńska 60d, Podjazdowa, Garnizonowa,  Cyganka

13.   

WTOREK 09.02.2021

Biegunowa, Krańcowa, Minerska, Krakowska, Tarnowska, Syrokomli

14.   

ŚRODA

10.02.2021

Sułkowskiego, Gwardzistów, Chłopickiego, Rzeszowska, Zyndrama, Filarecka

15.   

CZWARTEK

11.02.2021

Filomatów, Michałowicza, Kusa, Warneńska, Barska, Zakręt

16.   

PIĄTEK 12.02.2021

Pługowa, Traktorowa nieparzyste, Azotowa, Bajana, Łubinowa, Rzepakowa

17.   

SOBOTA 13.02.2021

Słonecznikowa, Rabatkowa, Kwiatowa, Lemieszowa, Kwiatów Polskich, Bronowa, Rezedowa, Snopowa

18.   

PONIEDZIAŁEK 15.02.2021

Bloki Traktorowa 18, 20, 22

 

 

List Arcybiskupa Grzegorza Rysia, Metropolity Łódzkiego „Początek Ewangelii Jezusa Chrystusa” na rozpoczęcie obchodów jubileuszu 100-lecia  powstania Archidiecezji Łódzkiej

Kochani Siostry i Bracia,

Te właśnie słowa usłyszeliśmy przed chwilę: „POCZĄTEK EWANGELII JEZUSA CHRYSTUSA”. Usłyszeliśmy je na 4 dni przed setną rocznicą powstania Łódzkiego Kościoła (10 grudnia 1920 r.). i na 6 dni przed rozpoczęciem Roku Jubileuszowego, ustanowionego w naszej Archidiecezji przez Ojca Świętego Franciszka. To słowa – uwierzcie! – na ten moment najwłaściwsze, wręcz PROGRAMOWE; choć w pierwszej chwili mogą budzić zdziwienie, a może nawet opór…: „Początek Ewangelii”???

„POCZĄTEK”?! – Po stu latach funkcjonowania diecezji? Po stu latach żmudnej pracy tylu biskupów, kapłanów, sióstr i braci zakonnych, katechetów, tylu autentycznie zaangażowanych świeckich, a przede wszystkim rodziców przekazujących wiarę swoim dzieciom? POCZĄTEK?! Po stu latach niewyobrażalnej wręcz ofiarności i pracy, z której wyrosła gęsta sieć 219 parafii, z kościołami i kaplicami, domami parafialnymi i klasztorami? POCZĄTEK?! Po stu latach działalności tylu instytucji edukacyjnych: od przedszkoli i ochronek – przez szkoły katolickie – po Seminaria duchowne i Instytut teologiczny? Tylu instytucji charytatywnych: szpitali, hospicjów, aż po Caritas i Centrum Służby Rodzinie z Domem dla Matek z dziećmi i z Ośrodkiem adopcyjnym? POCZĄTEK? W Kościele męczenników II wojny i wiernych świadków doby komunizmu? POCZĄTEK? Po stu latach? A przecież Ewangelia głoszona jest na tej ziemi nie 100, lecz przeszło 1000 lat. Tak długo też sprawowane są tutaj sakramenty. Tak długo również trwa tutaj modlitwa i posługa miłości… Czy MY naprawdę potrzebujemy „początku”?!

A przecież Słowo Boże się nie myli. Co więcej, przywołując nas do „początku”, zawiera w sobie nie tylko INFORMACJĘ i DIAGNOZĘ, ale także OBIETNICĘ! Zawiera informację i diagnozę: chce nas przekonać, iż EWANGELIA tak naprawdę jest CIĄGLE JESZCZE PRZED NAMI, a nie za nami! Że niosąc w sobie nawet tak bogate dziedzictwo po poprzednikach, sami jesteśmy ciągle na początku drogi wiary i świętości. Także nasz Kościół ma przede wszystkim przed sobą ewangeliczną PRZYSZŁOŚĆ, a nie PRZESZŁOŚĆ. Tak. Kościół na miarę pragnień i zamysłów Jezusa Chrystusa jest ciągle przed nami! Żadna z jego minionych form w historii nie była idealna. Również ten jego kształt, który nadaje mu nasze pokolenie daleki jest od doskonałości. Deformują go nie tylko nasze ograniczenia i błędy, ale również grzechy i przestępstwa: opór stawiany przez nas logice Bożej i krzywdy wyrządzone naszym bliźnim, głębokie podziały i zgorszenie.

W tym wszakże miejscu słowo „początek” ukazuje się nam również jako OBIETNICA! Obietnica wpisana w wydarzenie ROKU JUBILEUSZOWEGO. Rok jubileuszowy – tak, jak zawsze pojmował go Kościół – nie jest jedynie historycznym wspomnieniem dawnych wydarzeń; jest przede wszystkim „rokiem ŁASKI” (por. Łk 4, 19), którą Pan Bóg obficiej dotyka nas dziś! To ważne (!): Nie obchodzimy „rocznicy”, lecz przeżywamy JUBILEUSZ! Otwierając się na jego aktualną dynamikę, na jego dary, na jego łaskę!

By zrozumieć łaskę Jubileuszu trzeba sięgnąć do Pisma Świętego, w szczególności do Starotestamentalnej Księgi Kapłańskiej. Czytamy tam: „Będziecie święcić pięćdziesiąty rok… Będzie to dla was jubileusz… Cały ten rok pięćdziesiąty będzie dla was rokiem jubileuszowym… to będzie dla was jubileusz, to będzie dla was rzecz święta” (Kpł 25, 10 – 12). Jubileusz jest więc, jak widać, rokiem ŚWIĘTYM.

Objawienie biblijne próbuje pomóc człowiekowi uporządkować to, co dla niego (szczególnie dziś!) jest niemal najważniejsze, to znaczy CZAS! I dlatego w żydowskim, a następnie w chrześcijańskim rytmie życia pojawiają się czasy szczególne: co siódmy dzień „należy do Boga” – jest święty, a jego charakteru broni przykazanie: „Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”. Dalej kalendarz biblijny analogicznie do układu tygodnia wyróżnia także co siódmy rok (rok szabatowy), oraz – jako czas wyjątkowo poddany Bogu – rok po ukończeniu siedmiu siedmioletnich cyklów, czyli właśnie rok pięćdziesiąty, zwany jubileuszowym.

Co siódmy dzień, co siódmy rok, i w końcu co 50-ty rok – są czasem Pana! Co to znaczy? To znaczy, że w szczególny sposób chcemy w nim odkryć działanie Boga. Boga – nie swoje! Właśnie dlatego w dni święte powstrzymujemy się od pracy (pokazuje to pięknie polskie słowo „niedziela”, kryjące w sobie nakaz: „Nie-działaj!”). Powstrzymujemy się od działania nie po to przecież, by się oddać lenistwu, ale właśnie, by otworzyć w swoim życiu przestrzeń do działania Boga. Sześć dni pracujemy (dziś z reguły ponad miarę…), trudzimy się i biegamy. Siódmy dzień woła do nas:
„Zatrzymaj się! Przerwij na moment swoją pracę i interesy. Zobacz, że Bóg działa!” Czas „święty” (dzień, rok, jubileusz) jest czasem, w którym powstrzymujemy się od tworzenia, po to, by odkryć, ŻE JESTEŚMY STWORZENIEM. „Przestajemy czynić, by pamiętać, że jesteśmy uczynieni” (Jonathan Sacks). Konsekwentnie: przestajemy wszystko obmyślać po swojemu, aby skoncentrować się na zamysłach Pana; zamiast egzekwować swoją władzę nad wszystkimi i wszystkim, próbujemy uznać nad sobą władzę Boga.

Taki dystans do swojej wielorakiej aktywności i ważności pozwala nam również na jej pod- danie osądowi przed Bogiem. Możemy postawić sobie uczciwie pytanie: czy tak zapamiętale i z pewnością siebie pracując – rzeczywiście współpracuję z Bogiem?! Szanuję Jego dzieło stwórcze czy je niszczę? Rozwijam je i pomnażam, czy raczej degeneruję? Czy – pomnożone – oddaję Jemu, czy raczej usiłuję je zawłaszczyć dla siebie wyłącznie? Eksploatuję je egoistycznie i konsumuję czy dzielę się jego owocami z innymi? A Kościół, który wraz z innymi współtworzę – nasz Łódzki Kościół

w czym przystaje, a w czym nie do zamysłu Jezusowego? Czy Jezus jest w pełnej prawdzie Jego Panem? Uznajemy Jego władzę czy nią manipulujemy?

Wszystkie te pytania nie służą czemukolwiek innemu, jak tylko odnalezieniu w Bogu nadziei, że oto podarowany nam jest NOWY POCZĄTEK. Że pierwotny projekt Boga – że Jego pierwotne MARZENIE – co do mnie, co do każdego z nas, i co do naszego Kościoła (w Łodzi, w Polsce, w świecie) nie jest poetyckim snem, z którego wcześniej czy później zawsze nas budzi proza życia. Czas święty – Jubileusz – mówi do nas: POCZĄTEK jest ciągle aktualną Łaską! Otwórz się na nią! Odkryj ciągle świeżą siłę „pierwszej miłości” Boga! Odkryj z pogłębionym zaufaniem i zrozumieniem odwieczne (początkowe) Boże plany względem Ciebie. Zobacz Kościół w wydarzeniu jego narodzin w eksplozji Pięćdziesiątnicy, ale również 100 lat temu: w radykalnie ewangelicznym, miłosiernym myśleniu i działaniu Wincentego Tymienieckiego – pierwszego biskupa Łódzkiego Kościoła, ale także w (splecionym z jego posługą) życiu i powołaniu 19-letniej Heleny (później: Faustyny) Kowalskiej w Aleksandrowie i w Łodzi. Zobacz i powiedz: „Niech się stanie!” Na mnie. I na nas. Amen!

Kochani,

Przed nami uroczyste trzy dni inaugurujące Jubileusz: 10 grudnia – dokładna 100. rocznica powstania Diecezji, 12 grudnia – otwarcie Roku Świętego w katedrze, 20 grudnia – otwarcie „czasu Łaski” w 16-tu Kościołach stacyjnych na terenie całej Archidiecezji.
Otwarcie to przypada w trudnym czasie: pandemii i obowiązujących w związku z nią ograniczeń. Nie mogę zaprosić Was wszystkich do udziału w tych wydarzeniach tak, jak bym chciał. Fizycznie mogą w nich wziąć udział właściwie jedynie Wasze delegacje; wszystkich jednak zachęcam najserdeczniej, by chcieli w nich uczestniczyć dzięki transmisjom na kanałach You-tubowych (w sobotę, 12-go, również w 3. Programie TVP).

W samą rocznicę, 10 grudnia w godz. 17 – 19.30, zapraszam szczególnie wszystkich młodych! W katedrze będzie – ufam – ponad setka Waszych Reprezentantów, ale do każdego młodego mówię: „Bądźcie z nami!” Nikt lepiej od Was nie porusza się po internecie. Wiele razy pokazujecie, jak kreatywni potraficie być „w sieci” – jak błyskawicznie i z jakim zaangażowaniem potraficie się
„skrzyknąć” do wspólnoty. Proszę: Włączcie się! Powiem tak: bez Was cały ten Jubileusz nie ma wielkiego sensu… Napisałem wyżej: Jubileusz skierowany jest ku PRZYSZŁOŚCI, nie ku PRZE SZŁOŚCI! Ta przyszłość jest w Was! Jest też oczywiście w nas wszystkich (trochę czy wiele star- szych od Was), ale bez Was jej nie ma!

12 grudnia w katedrze będzie reprezentacja całej Diecezji. Liturgii będzie przewodniczył legat papieski (i nasz krajan) kard. Konrad Krajewski. On też otworzy Drzwi Święte, przekaże nam błogosławieństwo apostolskie, a po Ewangelii odczyta List, jaki papież Franciszek skierował do naszego Łódzkiego Kościoła. Obiecuję, że w stosunkowo niedługim czasie postaramy się ten list wydrukować w takim nakładzie, by Każda i Każdy z Was mógł go otrzymać.

Informacje o inauguracji Jubileuszu w kościołach stacyjnych przekażą Wam ich proboszczowie.

To ważne, ale jedynie OTWARCIE czasu łaski. Po nim nastąpi cały rok wielkiej duchowej szansy. Ograniczenia epidemiologiczne, które przecież – jak ufamy – kiedyś zostaną zniesione – nie przeszkodzą nam w pielgrzymowaniu (indywidualnym, czy w małych grupach) do kościołów jubileuszowych. Kalendarz centralnych i lokalnych wydarzeń Roku Świętego jest już znany i opublikowany. Proszę i zapraszam: KORZYSTAJMY! Podejmijmy duchową drogę ku nowemu początkowi. Podejmijmy ją osobiście; podejmijmy ją razem jako Łódzki Kościół.

Wasz

+ abp Grzegorz Ryś

 

Łódź, dnia 4 grudnia 2020 roku
Abp-1.2-1400/2020

LIST  W SPRAWIE I KOMUNII ŚWIĘTEJ

Drodzy Rodzice!

Uroczystość Pierwszej Komunii świętej Waszych dzieci z powodu trwania epidemii koronawirusa nie odbędzie się w niedzielę 17 maja 2020 roku. Wszyscy to rozumiemy. Dzieci prawdopodobnie nie wrócą w tym roku szkolnym do normalnych zajęć lekcyjnych, choć tego nie wiemy, możemy się tylko domyślać, patrząc na cztery etapy znoszenia ograniczeń, przedstawione przez władze państwowe.  Jednak w kwestii I Komunii świętej ważne dla nas jest zarządzenie naszego abpa metropolity łódzkiego, który pisze, aby przenieść ją na czas ustania epidemii lub zorganizowanie I Komunii dla pojedynczych dzieci w gronie najbliższej rodziny.

Chciałbym przedstawić  zatem – po wstępnej konsultacji z Wami - nowy termin uroczystości pierwszokomunijnej – niedziela 27 września 2020 r., licząc że obowiązujące wtedy ograniczenia pozwolą na bezpieczne przeżycie tej uroczystości z udziałem najbliższej rodziny i zaproszonych nielicznych gości. Może to być jedna wspólna msza, albo dwie msze dla dwóch grup. Chciałbym ponadto zaproponować termin naszej uroczystości odpustowej  Narodzenia św. Jana Chrzciciela - środę 24 czerwca 2020 r. godz.16 dla tych, którzy chcieliby w gronie najbliższej rodziny przeżyć I Komunię świętą dziecka jeszcze w tym roku szkolnym. Jestem gotów rozważyć również możliwość indywidualnej Komunii dla dziecka w zaproponowanym przez rodziców terminie.

Sugestie przedstawione przez rodziców, aby w przyszłym roku w  maju zorganizować I Komunię dla całej grupy dzieci są według mnie nieuzasadnione. Nasze świątynie są cały czas otwarte, są celebrowane msze święte i rozdawana jest Komunia święta. Ze względu na epidemię są rzeczywiście pewne ograniczenia, ale miejmy nadzieję, że we wrześniu ( może nawet już w czerwcu) będzie ich mniej lub wcale, aby właściwie i pięknie przeżyć uroczystość w kościele. Wiem, że musiały zostać odwołane rezerwacje przyjęć w restauracjach, ale czy nie warto pomyśleć o zamianie przyjęcia z licznym udziałem gości w wynajętym lokalu na rodzinne spotkanie przy stole we własnym domu.

Drodzy Rodzice, trzeba nam spojrzeć na święto I Komunii świętej z wiarą i nadzieją, i z miłością do Chrystusa i Jego Kościoła,  i umożliwić dzieciom - jeszcze w tym roku -  pełne uczestnictwo w ofierze mszy świętej i przyjmowanie Pana Jezusa pod postacią chleba, i cieszyć się ich szczęściem.

Z pasterską troską  i błogosławieństwem

 

Ks. Stanisław Haładaj, proboszcz

ŚWIĄTECZNY LIST DO PARAFIAN

Ustąpcie od nas smutki, troski, żale, gdy Pan Zbawiciel tryumfuje w chwale!

Drodzy Parafianie! Ukochani Bracia i Siostry!

 

Od kilku tygodni walczymy w Polsce i na świecie z rozszerzającą się pandemią koronawirusa. W tych przedziwnych okolicznościach, jakich się znaleźliśmy,  kieruję  do Was ten list, przez który pragnę - razem z całą wspólnotą kapłańską naszej parafii - wyrazić naszą duchową łączność z Wami. Celebracja niedzielnych Eucharystii i perspektywa sprawowania liturgii Triduum Paschalnego w prawie pustym kościele wzbudza w nas przygnębienie i tęsknotę za Wami. BARDZO NAM WAS BRAKUJE! Jak wielkim darem dla kapłanów są wierni, widać to teraz bardzo wyraźnie, wszak kapłaństwo ma głęboki sens, kiedy można służyć Ludowi Bożemu, karmiąc Go Słowem i Ciałem Boga. Wierzę jednak, że ten czas odkryje przed nami na nowo bezcenną wartość wspólnoty Kościoła, sakramentów, zwłaszcza niedzielnej Eucharystii.

 

  Wszyscy jesteśmy teraz ogarnięci lękiem o zdrowie i życie swoich najbliższych,  i swoje. Ponadto z niepewnością patrzycie na swoje miejsca pracy i możliwość utraty środków do życia. Na pewno uczniowie klas trzecich i ich rodzice martwią się o uroczystość I Komunii świętej, którą - prawdopodobnie - trzeba będzie przesunąć na bezpieczny termin; tak samo kandydaci do bierzmowania będą musieli przystąpić do niego nie w kwietniu, jak było zaplanowane, lecz później; narzeczeni, którzy zaplanowali na najbliższe miesiące swój ślub i wesele są również mocno zaniepokojeni o te najważniejsze chwile ich życia. KOCHANI, BĄDŹMY PEŁNI OPTYMIZMU, że sytuacja epidemii ustanie i wkrótce powoli wrócimy do codziennych zajęć i obowiązków. Wiem, że staracie się pozostawać w domach i zmagając się z własnymi słabościami, umacniacie Wasze wzajemne więzi z bliskimi, budujecie jedność Waszych rodzin, choć może okazuje się to bardzo trudne, gdyż ludziom zamkniętym w czterech ścianach nie zawsze udaje się panować nad swoimi emocjami, uśmierzać wady, rezygnować ze swoich nawyków.

 

W tę naszą złożoną codzienność czasem trudną, czasem spokojną, pragnie wejść JEZUS, nasz ZBAWICIEL. On jest z nami, gdy cierpimy i czujemy się zagubieni. Niewyczerpane źródło pokoju i łaski Bożej znajdziemy w duchowym zjednoczeniu z Nim. Biorąc udział w mszach świętych, transmitowanych w  telewizji, internecie, radiu, możemy Go teraz adorować na odległość, słuchać Jego Słowa, przyjmować duchowo w Komunii świętej, a także z żalem doskonałym w sercu przyjmować dar Jego przebaczenia. To ogromna SZANSA, aby rozwinąć w sobie wewnętrzny wymiar pobożności czy otworzyć się bardziej na Boga i wejść z Nim w głębszą relację wiary.

 

Zbliżają się NAJWAŻNIEJSZE ŚWIĘTA CHRZEŚCIJAŃSKIE. Inne w tym roku. Bez gromadzenia się w świątyniach na celebracjach Triduum Paschalnego, bez możliwości przyjęcia Komunii sakramentalnej, spowiedzi, bez święcenia pokarmów w kościołach, bez rezurekcyjnej procesji. A jednak mimo tej trudnej sytuacji na całym świecie Kościół ponownie ogłosi, że CHRYSTUS ZMARTWYCHWSTAŁ, PRAWDZIWIE ZMARTWYCHWSTAŁ. To orędzie wielkanocne jest nam potrzebne, może bardziej niż zwykle, bo każdy z nas obecnie potrzebuje WIĘCEJ miłości, nadziei, wiary. W poczuciu zagrożenia życia, przygnębieni z powodu śmierci tak wielu ludzi, zasmuceni i osamotnieni módlmy się żarliwie, aby Pan życia i śmierci miał miłosierdzie dla nas i  dla całego świata.

 

W imieniu wszystkich kapłanów posługujących w naszej parafii: ks. wikariusza Zenona, ks. prof. Jana i ks. seniora Franciszka ŻYCZĘ z okazji ŚWIĄT WIELKANOCNYCH całej naszej rodzinie parafialnej obfitości darów Bożych, umocnienia wiary w Zmartwychwstałego Pana, nadziei na rychłe zwycięstwo w walce z epidemią i ofiarnej miłości dla wszystkich ludzi.

 

Z kapłańskim błogosławieństwem i darem modlitwy

 

Ks. Stanisław Haładaj, proboszcz